สวัสดีเราเอง...

วันนี้ก่อนจะมาพูดเรื่องมนุษย์บนรถเมล์ จะมาเม้าว่า

วันนี้ตื่นเช้าผิดปกติ ตื่น 6.15 ปกติตื่น 6.30 (เช้ามา15 นาที ฮ่าๆ) ก็เรยคิดว่าไปนอนกลิ้งเล่นสักหน่อย รอใหถึงเวลาจิงๆแล้วค่อยตื่น (เปนคนซื่อสัตย์มากค่ะ)

กลิ้งไปกลิ้งมาแม่งหลับตอนไหนไม่รุ ตื่นมา 7.15

ปกติต้องออกจากบ้านประมาณ เจ็ดโมง มันจะเข้าเรียนทันพอดี

....แล้วยังไง

แปรงฟัน แล้วก็เก็บของวิ่งออกจากบ้านทันที (ไม่อาบน้ำแระ ฮ่าๆๆๆ)

แม่งฝนตก ถนนเปียก แต่เสือกใส่กางเกงสีขาวก่ะรองเท้าแตะ ..แล้วยังไง

ดีดสิคะ เช็ดแม่ม! 

เพิ่งซักกางเกง เปื้อนอีกแระแสดด...

................

เข้าเรื่อง

ด้วยความที่นั่งรถเมล์บ่อยสัดๆ เฝ้าสังเกตการณ์มาก็นาน เรยได้ฤกดิ์เขียนซะที

มนุษย์รถเมล์มีหลายชนิดเนอะ

 

1。มนุษย์ขี้เซา

อันนี้ไม่ไกลตัวเรยค่ะ เพราะหนูจัดว่าเปนมนุษย์ประเภทนี้ เพราะถ้าอยู่บนรถเมล์ไม่รู้เป็นไรบรรยากาศจะต้องเป็นใจให้หลับตลอด ทั้งๆที่อากาศก็อับ ที่นั่งก็ไม่สบาย แต่พอขึ้นรถเมล์ปุ๊บต้องหลับตลอด แต่โชคดีที่มันจะสะดุ้งตื่นทุกครั้งที่ถึงป้ายที่หมายพอดี (แปลกมาก) ครั้งนึงตอนอยู่ไทย นั่งข้างๆป้าแม้ว (มิใช่ลุงแม้วนะ) แล้วแบบ แม่งไม่ไหวแระ โคตง่วง แล้วมันก็หลับ แล้วหัวก็ไหลไปซบที่ไหลคุณป้าแม้วเค้าอ่าค่ะ เค้าก็แบบทำท่ารังเกียจแล้วส่งสายตาจิกมาที่หนูว่า "ยี้" แต่แล้วหนูก็ง่วงแล้วก็ไหลอีก ฮ่าๆๆๆ จนป้าเค้าลงไปเรย

คนที่นี่ก็จะมีเยอะค่ะ ที่ไหนก็เปนทั้งนั้นแหละ บางคนหลับอ้าปาก คร่อกๆ กลิ่นปากก็มาแรงอีกเช่นกันมันเรยกลายมาเป็นมนุษย์ประเภทที่สอง

..................

2。มนุษย์กลิ่นแรง

พูดถึงเฉพาะที่นี่เรยดีกว่านะคะ ที่นี่พบได้บ่อยค่ะ จะพบได้ตอนที่ข้างในรถอัดไปด้วยคนมากมาย หนูเจอบ่อยมากๆๆ บางคนหาวไม่ปิดปากก็แบบ ...อืมมม.. บางคนอ้วนหน่อยกลิ่นตัวนี่เปรี้ยวซะ เผลอๆ ตัวยังหนืดอีกตังหาก กรี๊สส~ ไม่ไหวค่ะ  (วันนี้เพิ่งเจอมา หนืดมากอีเจ๊ มารักแรกพบก่ะกูรึไง ติดกูจังเชี่ยะ!)

มีทีนึงคนเบียดมาก หนูยืนสบายๆอยู่แล้วแม่งก็มีลุงที่ไหนไม่รุขึ้นมาก่ะเพื่อนเค้า แล้วแบบ กลิ่นลมหายใจแรงมากๆ ฟังไม่ผิดค่ะ แค่คุณมึงหายใจกูก็จะตายแล้วค่ะ  แล้วแกก็อ้าปากคุยก่ะเพื่อนข้างๆแก

โอ้ววว เอากูออกไปจากที่นี่ที~~~

มันเรยกลายมาเป็นมนุษย์ประเภทที่สาม

....................

3。มนุษย์เม้าท์

มนุษย์ประเภทนี้ส่วนมากจะเป็นพวกเจ๊ๆแกค่ะ แต่วัยรุ่นก็มีนะ ครั้งนึง นั่งรถเมล์จะไปตลาดนัด ก็ตามเคย จะต้องเข้าเฝ้าพระอินทร์ตลอด ตอนหลับตาเคลิ้มๆอยู่ก็มีวัยรุ่นอายุราว27-28 สองคนขึ้นมา แล้วแกก็โดนมนุษย์ประเภทนี้เข้าสิงทันที ..แล้วไงล่ะ

เม้าท์จนลิงหลับอ่ะ .. แล้วก็เช่นเคย พอใกล้ถึงป้ายที่หมาย สันชาตญาณก็รู้หน้าที่ ตื่นขึ้นมาเตรียมตัว

อีห่ารากนี่ พวกมึงไม่เมื่อยต่อมกันรึไงเนี่ยแสดดดดดชฺ  

แล้วเมื่อไม่นานมานี่เราก็พบกันอีกแล้ว ในรถคันเดิม ที่นั่งเดิม แล้วกูก็หลับเหมือนเดิม ตื่นมาก็เชี่ยะยังเม้ากันอยู่ข้างกูเหมือนเดิมค่ะ

มนุษย์ประเภทนี้ถ้าเลวร้ายหน่อย มันจะไปสิงอยู่ร่างอาเจ๊ค่ะ คุณก็ทราบกันอยู่ว่าอาเจ๊เมืองจีนเม้าท์กันที อย่างก่ะทะเลาะกัน ไม่ว่าจะแออัดแค่ไหน ไม่ว่าอาเจ๊แกจะไม่ได้นั่งด้วยกัน แต่แกก็สามารถเม้าท์กันข้ามหัวได้ค่ะ แล้วพอดี กลิ่นปากก็ยังขาดไม่ได้อยู่ดี พร้อมน้ำลาย...

ปล.ถ้าหนูไปก่ะเพื่อน หนูก็จะถูกสิงทันทีเหมือนกันค่ะ ก๊ากกกก

มีมนุษย์เม้าท์ก็ต้องมีมนุษย์โคร

.......................

4。มนุษย์โคร

มนุษย์พวกนี้จะชอบสิงอยู่ร่างวัยรุ่นค่ะ เธอจะมาพร้อมกับอาวุธประจำกายก็คือ "โทรศัพท์มือถือ" แกจะเม้าธ์ได้ตลอด ไม่ว่าเส้นทางจะยาวไกลแค่ไหนก็ตาม แกก็จะเม้าธ์ค่ะ เม้ากันตลอดทางโดยไม่แคร์สายตามนุษย์อื่นในล้าที่ยืนมองเธออยู่ เธอจะต้องทำท่าเขินแล้วก็ทำหน้างอนประกอบด้วย (นึกภาพดูนะ) 

เคยมีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างๆ เธอโครก่ะแฟนเธอตั้งแต่หนูยังไม่ขึ้นรถเรย ระหว่างทาง แกก็จะทำหน้างอนอยู่บ่อยๆ ไม่ก็ทำหน้าหมั่นไส้ "ตะเองอ่า เค้างอนแระนะ โป้ง" .... 

...เออ ช่วยทำให้กูไม่เห็นทีได้มั้ยคะ

คาดว่าแกคงโครไปเรื่อยๆจนกว่าแบตจะหมด

มีมนุษย์โครก็ต้องมีมนุษย์ดนตรี

.......................

5。มนุษย์ดนตรีในชีวิต

มนุษย์ประเภทนี้ส่วนมากจะสิงในร่างแซ๊ปหรือสก๊อยเมืองจีนค่ะ (เกรียนแผ่นดินใหญ่) อาวุธก็มือถือค่ะ ชีวิตแกจะขาดดนตรีไม่ได้ อยู่ในสายเลือดแล้วอ่ะ แล้วไม่อยากฟังคนเดียวด้วยนะ เด๋วคนอื่นไม่รุว่ากูฟังเพลงไร อยากให้คนอื่นฟังด้วยอ่ะ โทรศัพท์กูเจ๋ง อะไรประมาณนี้ แกก็จะเอาโทรศัพท์เปิดเพลงค่ะ แล้วมือก็ยกโทรศัพท์มาไว้ข้างๆหู "กรี๊สสส มึงเท่มักม๊ากกเรยเคอะ แสด" - -"

วันนี้เจอมาอีกแล้ว อันนี้ไม่ใช่มนุษย์ดนตรี แต่เป็นมนุษย์เรดิโอ แกจะมาพร้อมก่ะวิทยุใส่ถ่านขนาดพอมือค่ะ สิงมาก่ะร่างคุณปู่คนหนึ่ง
พอดีหนูเพิ่งขึ้นรถ ได้ที่นั่งพอดี ก่ะงีบสักหน่อย เชี่ยะ อากงเดินขึ้นมา กูคิดว่ากูต้องสละชีพให้อีกแล้วแน่ๆเรยว่ะ แล้วเราก็หยุดดูสักสามวิว่ามีใครลุกมั้ย ก็ไม่มีค่ะ กูเรยต้องลุกให้อากงนั่งค่ะ

"โอ้วว~ กูช่างประเสริฐอะไรเช่นนี้เนี่ยย กรี๊สส"

เสร็จ อากงก็เปิดกระเป๋าคว้านหาวิทยุคู่ใจของแก ปรับเสาอากาศให้ตั้งสูง แล้วแกก็เปิดรายการท็อกโชว์ค่ะ....

...เออ ...มันดังจิงๆหรือแปะได้ยินไม่ชัดเนี่ย ...

มีอากงอาม่าก็ต้องมีมนุษย์จิตสำนึกต่ำค่ะ 

...............

6。มนุษย์ไร้จิตสำนึก

มนุษย์พวกนี้ที่จีนจะเยอะมากๆ (ที่ไทยไม่รู้นะ) มนุษย์ประเภทนี้จะสิงอยู่ในทุกเพศทุกวัยค่ะ จะเจอทุกครั้งที่ขึ้นรถเมล์ หนูเองก็เกือบจะเคยโดนสิงมาหลายครั้งค่ะ แต่เป็นเพราะหนู.. เออ.. เป็นคนดีอ่ะ เรยไม่เคยเสร็จมันซะที

เข้าเรื่อง มนุษย์ประเภทนี้อ่ะ แกจะใช้สายตาเปนอาวุธเหมือนกันค่ะ แต่บางคนก็ไม่เอาออกมาใช้นะ ที่ทำให้หนูหมั่นไส้ก็คือ พวกผู้ชายอ่ะ คือตัวก็ใหญ่นะ คนแก่เดินเข้ามาจะลุกให้นี่จะตายห่าแระ ไม่ลุกไม่พอยังใช้สายตามองเค้าด้วยความสมเพศอีกนะ หารู้ไม่ว่ากูก็ใช้สายตามองมึงด้วยความอนาถเหมือนกัน

มีอยู่ครั้งหนึ่ง คนโคตจะแน่นเรยค่ะในรถ หนูก่ะเพื่อนๆก็เบียดกันชิบหายแล้ว ข้างหน้าพวกหนูมีอีพวกไร้จิตสำนึกอยู่ประมาณสี่ตัวค่ะ พอดีเป็นที่นั่งหันหน้าเข้าทางเดินสี่ที่นั่งติดกันค่ะ มีอีชะนีอยู่หนึ่งตัว
แล้วสักพักก็มีอาม่าอายุประมาณ 80 ได้ขึ้นมา... คนโคตจะเบียด อาม่าแกก็โดนเบียด เบียดมาอยู่หน้าอีพวกเชี่ยะนั่นอ่าค่ะ แล้วไง.. ก็ไม่มีไรเกิดขึ้น ไม่มีใครลุก ยังเสือกทำหน้าเสล่ออยู่ หนูเห็นงี้โคตจะคันปาก เรยด่าแม่งเรยค่ะ

"พวกเอ็งไม่มีตารึไง ทำไมไม่ลุกให้คนแก่นั่งวะแสด"

"ของกูอีกไกลนะกว่าจะถึง"   มันตอบ

จากนั้นหนูก่ะเพื่อนก็รุมมันเรยค่ะ ฉอดๆๆๆๆๆๆๆๆ 

ทุกสายตามองมานี่อีพวกนี้ แล้วมันก็หันมามองพวกหนูด้วยสายตาอาฆาต พอรถเมล์จอดมันก็ลงไปเรยค่ะ ตอนลงแม่งยังไม่วายจิกพวกหนู (ในใจก็หวั่นๆอยู่ว่ามันจะมาฆ่ากูเป่าวะ )

.................

7。มนุษย์เรดาร์

มนุษย์พวกนี้จะมีมากเหลือเกินในจีน ไม